Animal Kingdom - Mephistopheles

Ćwiczę więcej, w efekcie z każdym oddechem jest mnie mniej. Słowa nie chcą współpracować, mam nieodparte wrażenie wtórności - to wszystko już kiedyś było. To wszystko już kiedyś czułam, stworzyłam. Małgorzata Południak pisze, "Osoby, które możesz znać… I tu się kończy pamięć. Nie znam nikogo. Ani z widzenia, ani ani." - nie mogłabym się bardziej zgodzić. Ludzie są przezroczyści, nigdzie nie ma dla mnie miejsca. Piksele dobiegają swoich dat ważności, już nikt nie chce wiedzieć co słychać. 

Podobno ludzie potrzebują ludzi tak jak pająk potrzebuje muchy. 

Animal Kingdom - Mephistopheles

Komentarze

  1. Podobno. Jednak mam w sobie takie momenty, że muszę od nich/ludzi odpocząć. Czasami krócej, innym razem dłużej. Nie wiem, jak długo będzie ten raz. Pozdrawiam Aniu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak dobrze mieć takie miejsce i czas, by mimo ludzi być trochę samemu. AM

      Usuń
  2. Czy można być i nie być zarazem, dawać ciepło nie topiąc się przed innymi?
    Nie chcą wiedzieć? Może raczej nie chcą pytać, nie chcą słuchać - przeliczają piksele.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Piękne jest Twoje pytanie, a odpowiedź sama ciśnie się na usta - nie da się. Co się stanie, kiedy piksele zostaną wyłączone - na własne życzenie lub bez naszego udziału? Wirtualne życie, wirtualne przyjaźnie, wirtualne związki, kto zostanie? AM

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty

Katalog-blogow.pl